1. پیچ شش گوش: نوعی بست متشکل از یک سر و یک پیچ (سیلندری با رزوه های خارجی) که برای بسته شدن و اتصال دو قسمت از سوراخ ها، باید با یک مهره هماهنگ شوند. به این نوع اتصال، اتصال پیچ می گویند. اگر مهره از پیچ باز شود، دو قسمت را می توان از هم جدا کرد، بنابراین اتصال پیچ یک اتصال جداشدنی است.
2. گل میخ: بدون سر وجود دارد، فقط یک نوع بست با رزوه در دو سر وجود دارد. هنگام اتصال، یک سر آن باید به قسمت دارای سوراخ رزوه داخلی پیچ شود، سر دیگر باید از قطعه دارای سوراخ عبور کند و سپس مهره پیچ شود، حتی اگر دو قسمت به طور کامل محکم به هم وصل شده باشند. به این نوع اتصال، اتصال ناودانی می گویند که یک اتصال جداشدنی نیز می باشد. عمدتاً در مواردی استفاده می شود که یکی از قطعات متصل ضخامت زیادی داشته باشد، به ساختار فشرده نیاز داشته باشد یا به دلیل جداسازی مکرر برای اتصال پیچ و مهره مناسب نباشد.
3. پیچ: همچنین نوعی اتصال دهنده است که از دو قسمت سر و پیچ تشکیل شده است. با توجه به هدف می توان آن را به سه دسته پیچ های ماشینی، پیچ های تنظیم و پیچ های مخصوص تقسیم کرد. پیچ های ماشینی عمدتاً برای سفت کردن یک قطعه دارای سوراخ رزوه ای و یک قطعه دارای سوراخ عبوری بدون نیاز به همکاری مهره استفاده می شود (به این نوع اتصال، اتصال پیچی گفته می شود که یک اتصال قابل جدا شدن نیز می باشد. همچنین با یک مهره مطابقت داده می شود و برای اتصال بین دو قسمت با سوراخ های عبوری استفاده می شود.) پیچ تنظیم عمدتاً برای ثابت کردن موقعیت نسبی بین دو قسمت استفاده می شود. برای بلند کردن قطعات از پیچ های مخصوص مانند پیچ چشمی استفاده می شود.
