1. ضد شل شدن مکانیکی، محدود کننده مهره قفل اجازه می دهد تا مهره قفل به طور نسبی بچرخد. به عنوان مثال، از پین های دنده باز، سیم پشت سر هم و واشرهای قفلی استفاده کنید. از آنجایی که درپوش مهره قفلی هیچ نیروی پیش سفت کننده ای ندارد، دوشاخه ضد شل شدن تنها زمانی کار می کند که مهره قفلی در حالت توقف شل شده باشد، بنابراین در واقع مهره قفلی نمی تواند از شل شدن و سقوط جلوگیری کند.
2. پرچین و ضد شل شدن. پس از سفت شدن با مهر زنی، جوشکاری، اتصال و سایر روش ها، جفت مهره قفل ویژگی حرکتی خود را از دست می دهد و اتصال به یک اتصال جدا ناپذیر تبدیل می شود. اما این نوع پیچ فقط یک بار قابل استفاده است، جدا کردن آن دشوار است و جفت پیچ باید قبل از جداسازی از بین برود.
3. ضد شل شدن اصطکاکی پرکاربردترین روش ضد شل شدن است. هنگام قفل کردن، تغییری در نیروی خارجی ایجاد می کند، در نتیجه اصطکاک ایجاد می کند که از چرخش مهره های قفل نسبت به یکدیگر جلوگیری می کند. این فشار مثبت را می توان با فشرده کردن یک جفت مهره شش گوش به صورت محوری یا دو جهته به طور همزمان به دست آورد.
4. آجیل های معمولی در حین استفاده به دلایل دیگری مانند تکان دادن شل می شوند، بنابراین برای جلوگیری از این اتفاق، آجیل های خود قفل اختراع شدند. وظیفه اصلی مهره خود قفل جلوگیری از شل شدن و لرزش است. اصل کار معمولاً به طور خودکار توسط اصطکاک قفل می شود، مهره هایی با حلقه های نایلونی داخلی، مهره هایی با بسته شدن گردن و مهره هایی با دستگاه های فلزی ضد شل شدن و غیره وجود دارد.
